Project category: Selected

Πρόκειται για ένα κτίριο στο οποίο συνυπάρχουν και συνδιαλέγονται δύο επίπεδα με διαφορετικές αρχιτεκτονικές γλώσσες, εκφράζοντας κυρίαρχα την αντιθετική σχέση του νέου με το παλιό. Το πρώτο επίπεδο συνιστάται από τις ενότητες Νεοκλασικής Αρχιτεκτονικής, οι οποίες και επικρατούν μορφολογικά στο σύνολο, ενώ μια ενότητα μοντέρνας αρχιτεκτονικής με σύγχρονο λεξιλόγιο, είναι το δεύτερο. Tα τμήματα Νεοκλασικής Αρχιτεκτονικής, που αποτελούνται από όγκους ορθογωνικής κάτοψης, ακολουθούν τους κανόνες της συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής. Αντίθετα, το σύγχρονο τμήμα μοντέρνας αρχιτεκτονικής δεν ακολουθεί έναν ενιαίο τρόπο ανάπτυξης, καθώς πρόκειται για ένα όγκο καμπυλοειδούς μορφής που εισέρχεται στο κτίριο. O όγκος αυτός, ακολουθώντας την κλίση του ορίου του οικοπέδου, εισχωρεί ανάμεσα στις Νεοκλασικές ενότητες, και καταλήγει σε μια τριγωνική απόληξη, ως «σφήνα». Ως αποτέλεσμα αυτής της «σύγκρουσης» έχουμε τους ενδιάμεσους χώρους, των αιθρίων, οι οποίο φέρουν και τα δευτερεύοντα στοιχεία της αντίθεσης των δύο επιπέδων (ανοιχτό-κλειστό, συμπαγές-διαφανές).

Στην πρόταση αυτή, η νέα κάτοψη του καταστήματος οργανώνεται με άξονα την πορεία δημιουργίας από τον σχεδιαστή στον πελάτη, ενώ οι βοηθητικοί χώροι συνθέτουν έναν λειτουργικό πυρήνα. Έτσι ο χώρος αποκτά ροϊκότητα και συνδέει το διαχρονικό με το σύγχρονο, στοιχεία που διαπνέουν την δουλειά του δημιουργού.

Στόχος της παρέμβασης είναι η ενοποίηση των αντιπαραβαλλόμενων όγκων, τόσο αρχιτεκτονικά όσο και αισθητικά, με απώτερο σκοπό την ανάπτυξη διαλόγου μεταξύ τους.Οι όψεις και η εσωτερική διαρρύθμιση αναδιαμορφώθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση ενώ η νέα είσοδος αποτελεί σημείο αναφοράς στη συνολική σύνθεση, μέσω της επιλογής χαρακτηριστικών υλικών και χρωμάτων.

Η αρχιτεκτονική πρόταση αυτή αφορά ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο το οποίο μετατρέπεται σε έναν σύγχρονο χώρο γραφείων, πλήρως ενταγμένο στην ζώνη κατοικίας στην οποία βρίσκεται. Το υφιστάμενο κέλυφος από πέτρα λειτουργεί ως βάση του νέου κτιρίου, το οποίο αναπτύσσεται καθ’ύψος, έτσι ώστε η διαμόρφωση των όψεών του να ακολουθεί μια πορεία από το συμπαγές στο διάφανο. Παράλληλα, εξωτερικά δίνεται η αίσθηση ενός ενιαίου όγκου, ο οποίος ωστόσο κατακερματίζεται στο εσωτερικό του, αφού η κάτοψη οργανώνεται περιμετρικά δύο αιθρίων, και η κυκλοφορία πραγματοποιείται μέσω γεφυρών και ανοικτών κλιμακοστασίων. Τα αίθρια αυτά αποτελούν πυρήνες πρασίνου, ενώ σε συνδυασμό με τα ανοίγματα στη στέγη, αντιστρέφουν τον εσωστρεφή χαρακτήρα του κτιρίου, δημιουργώντας μια αίσθηση εξωτερικού χώρου εντός του.

Η σύνθεση τοποθετείται στην πλαγιά ενός λόφου με θέα στο Αιγαίο. Στόχο αποτέλεσε η εναρμόνιση με το άγριο βραχώδες περιβάλλον, σε συνδυασμό όμως με την πλήρη αξιοποίηση της προσφερόμενης θέας. Για αυτό το λόγο επιλέχθηκαν καθαρές γεωμετρίες και τοπικά υλικά, που συμβαδίζουν με την τοπική αρχιτεκτονική, αλλά και μικρής κλίμακας όγκοι οι οποίοι αναπτύσσονται αμφιθεατρικά στην πλαγιά. Εκμεταλλευόμενοι το ανάγλυφο, υπόσκαφοι χώροι παραλαμβάνουν μέρος των χρήσεων, με στόχο την αρμονικότερη  ένταξη στο τοπίο. Ταυτόχρονα, η εναλλαγή κλειστών χώρων και ημιυπαίθριων μεταβατικών ζωνών κυκλοφορίας, παραπέμπει σε παραδοσιακές τυπολογίες κατοίκησης ενώ η μινιμαλιστική προσέγγιση στο σχεδιασμό των εσωτερικών χώρων και η διαμόρφωση υπαίθριων καθιστικών με πισίνα έχει ως αποτέλεσμα μια πρόταση υψηλών προδιαγραφών απόλυτα προσαρμοσμένη στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Οι δύο όμοιες κατοικίες ,που εξυπηρετούν τις ανάγκες δύο συγγενικών οικογενειών, αναπτύσσονται σε ένα κτίριο, καθώς στόχο αποτέλεσε η δημιουργία ενός ενιαίου αρχιτεκτονικού συνόλου. Το κτιριολογικό πρόγραμμα κάθε κατοικίας έχει οργανωθεί σε δύο μορφολογικές ενότητες. Ο μεγάλος όγκος φιλοξενεί τις κύριες και τις βοηθητικές χρήσεις, ενώ ο μικρότερος παραλαμβάνει την κάθετη κυκλοφορία. Οι όψεις τους διαφοροποιούνται με γνώμονα τη μέγιστη αξιοποίηση της θέας προς το νότο που προσφέρει η περιοχή. Συνεπώς στην νότια όψη κυριαρχεί η διαφάνεια και οι μεγάλοι εξώστες, ενώ προς το βορρά αντιπαραβάλλεται συμπαγής όψη με μικρότερα ανοίγματα. Ταυτόχρονα η επιλογή της πέτρας ως κυρίαρχου υλικού συμβαδίζει με τον περιαστικό χαρακτήρα της περιοχής, ωστόσο ο συνδυασμός της με σύγχρονα δομικά υλικά και καθαρές γεωμετρίες αναδεικνύει τις μοντέρνες επιρροές της πρότασης.

Αφετηρία του σχεδιασμού αποτέλεσε η πρόθεση μετάφρασης αντιθετικών σχέσεων σε χωρικές εκφράσεις, σε συνομιλία πάντα με το ανάγλυφο του εδάφους και την περιοχή. Η σχέση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής με τα παραδοσιακά υλικά δόμησης, η συνομιλία του «μέσα» με το «έξω», το δίπολο ιδιωτικό-δημόσιο, είναι οι κυρίαρχες αντιθέσεις που οδήγησαν στις συγκεκριμένες αρχιτεκτονικές επιλογές. Αρχικά, η αντίθεση του μοντέρνου με το παραδοσιακό, είναι αυτή που καθόρισε την επιλογή των δύο κυρίων υλικών μας, του σκυροδέματος και της πέτρας, βάση των οποίων αναπτύχθηκε το μορφολογικό λεξιλόγιο των κτιρίων. Ταυτόχρονα, οι μορφολογικές επιλογές των κτιρίων εξυπηρετούν τον διάλογο του εσωτερικού των κατοικιών με τους υπαίθριους χώρους, όπως η εναλλαγή των ανοιγμάτων στις όψεις οι οποίες προσφέρουν διαφορετικές θεάσεις του περιβάλλοντα. Ακόμα, η ένταξη του ηλιακού αιθρίου στις κατοικίες, πέρα από τα βιοκλιματικά οφέλη, διαρρηγνύει το όριο εσωτερικού-εξωτερικού χώρου και μπορεί να αποτελέσει συνέχεια του υπαίθριου χώρου εντός της κατοικίας.

Πρόκειται για μια πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα σημείο με πλεονεκτική θέση καθώς προσφέρει οπτικές φυγές προς την Ακρόπολη. Τόσο η χωροθέτηση όσο και η μορφή του κτιρίου, στοχεύουν τόσο στη μέγιστη αξιοποίηση του οικοπέδου όσο και στην ανεμπόδιστη πρόσβαση στην προσφερόμενη θέα, μέσω μεγάλων εξωστών προς αυτήν. Η κύρια όψη διαμορφώνεται με εργαλείο την «κορδέλα» αλλά και την εσοχή του κλιμακοστασίου τα οποία δημιουργούν μία ενδιαφέρουσα εναλλαγή θετικών και αρνητικών όγκων και ένα παιχνίδι φωτοσκιάσεων. Ταυτόχρονα, η φύτευση διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, τόσο στο δώμα, το οποίο γίνεται φυτεμένο, όσο και στους εξώστες, δημιουργώντας έτσι ένα πυρήνα πρασίνου σε ένα πυκνοκατοικημένο σημείο της πόλης.

H πρόταση αυτή αφορά τη διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων μια κατοικίας, η οποία βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα. Η κατοικία προσφέρει ανεμπόδιστη θέα μέσω των μεγάλων ανοιγμάτων, ενώ οι εσωτερικές διατάξεις στρέφονται προς αυτή. Στο σχεδιασμό κυριαρχούν οι λιτές γραμμές που δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά προς το εξωτερικό περιβάλλον. Ιδιαίτερα στοιχεία στην επιλογή των υλικών και την επίπλωση εμπλουτίζουν το σύνολο της διαμόρφωσης.

Στο σχεδιασμό του χώρου δόθηκε έμφαση στις λιτές γραμμές αλλά και την λειτουργικότητα. Η επιλογή μεγάλων διαφανειών καταργεί τα σκληρά όρια ανάμεσα στις επιμέρους χωρικές ενότητες, ενώ λειτουργικά στοιχεία, όπως η βιβλιοθήκη, εκφράζουν το κοινό αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο των χώρων, τόσο μέσω της μορφής τους όσο και μέσω της συνδυαστικής χρήσης υλικών.